Schildklierkanker
Soorten schildklierkanker
Er zijn vier soorten schildklierkanker: papillaire, folliculaire, medullaire en anaplastische schildklierkanker. Papillaire en folliculaire schildklierkanker komen het meest voor.
Papillaire schildklierkanker is de meest voorkomende vorm van schildklierkanker. De kanker ontstaat in de cellen die schildklierhormoon maken.
Papillaire schildklierkanker groeit meestal langzaam. Uitzaaiingen verder in het lichaam komen weinig voor. Er kunnen wel uitzaaiingen ontstaan in de lymfeklieren in de hals. Deze kunnen meestal goed behandeld worden.
Folliculaire schildklierkanker ontstaat ook in de cellen die schildklierhormoon maken. Het verschil tussen papillaire en folliculaire schildklierkanker is onder de microscoop te zien.
Folliculaire schildklierkanker groeit meestal langzaam. Uitzaaiingen komen weinig voor. Als de kanker uitzaait, kunnen de kankercellen bijvoorbeeld terechtkomen in de lymfeklieren, botten of longen.
Medullaire schildklierkanker is zeldzaam. Deze vorm ontstaat in de C-cellen van de schildklier. Deze cellen maken het hormoon calcitonine.
Een deel van de mensen met medullaire schildklierkanker heeft een erfelijke vorm. Daarom kun je worden verwezen naar een klinisch geneticus. Als dat nodig is, wordt ook DNA-onderzoek gedaan.
Medullaire schildklierkanker kan sneller groeien dan papillaire of folliculaire schildklierkanker. Er kunnen uitzaaiingen ontstaan in de lymfeklieren en soms in de longen, lever of botten.
Anaplastische schildklierkanker is de minst voorkomende vorm van schildklierkanker. Deze vorm komt vooral voor bij mensen boven de 65 jaar.
Anaplastische schildklierkanker groeit snel. De tumor kan doorgroeien in ander weefsel in de hals. Soms zijn er bij de diagnose al uitzaaiingen naar andere delen van het lichaam.
Onderzoek en diagnose
Heb je klachten die kunnen passen bij schildklierkanker? Dan onderzoekt de arts eerst je hals. De arts voelt of er afwijkingen in je schildklier zijn en of de lymfeklieren in je hals vergroot zijn.
Met bloedonderzoek wordt gekeken hoe je schildklier werkt. Meestal krijg je ook een echo van je schildklier en de lymfeklieren in je hals.
Afhankelijk van je klachten en de uitslagen kan aanvullend onderzoek nodig zijn. Bijvoorbeeld een punctie of biopt, een CT-scan, MRI-scan, PET-CT-scan of een diagnostische schildklieroperatie.
Een patholoog onderzoekt cellen of weefsel van je schildklier onder de microscoop. Zo kan worden vastgesteld of je schildklierkanker hebt en om welke soort het gaat.
Na de onderzoeken vertelt je arts wat de uitslagen zijn. Als je schildklierkanker hebt, bespreekt de arts ook hoe uitgebreid de ziekte is en of er uitzaaiingen zijn.
Multidisciplinair overleg
Je arts bespreekt je ziektegeschiedenis en onderzoeksuitslagen met een team van gespecialiseerde artsen en verpleegkundigen. Dit heet een multidisciplinair overleg (MDO).
De artsen bespreken samen welke behandeling het beste bij je past. Daarbij kijken ze onder andere naar het stadium en de kenmerken van de tumor, eventuele erfelijke aanleg en of er uitzaaiingen zijn. Ook je persoonlijke situatie speelt een rol.
Na het multidisciplinair overleg bespreekt je arts het behandelvoorstel met je. Tijdens dit gesprek kun je je wensen en verwachtingen aangeven en vragen stellen.