Hoe slokdarmkanker mij zomaar overkwam

  • De heer Nijhof

‘Dat heb ik aan der lijve ondervonden’, vertelt de heer Nijhof uit Enschede. ‘Vanwege rugklachten was ik op 20 maart 2012 bij mijn huisarts. Toen ik weg wou gaan gaf ik terloops nog aan dat het eten soms slecht van de mond naar de maag gaat. Dat was voor mijn huisarts de reden om direct een endoscopie onderzoek aan te vragen. Tijdens dit onderzoek manoeuvreert de dokter de endoscoop door de slokdarm naar de maag en maakt foto’s van plekken die er afwijkend uitzien. Gelijktijdig worden er stukjes weefsel, zogenaamde biopten, weggenomen voor nader onderzoek. Direct daarna zijn er röntgenfoto’s gemaakt en is er een scan aangevraagd’.

‘De diagnose na deze onderzoeken: slokdarmkanker. Eigenlijk wist ik het al lang, maar toch was het enorm schrikken. Er werd gelijk een echo-endoscopie aangevraagd. Dat onderzoek wordt gedaan om te kijken of er uitzaaiingen zijn naar de longen of de lymfeklieren. Bij dat onderzoek zijn er geen uitzaaiingen gevonden. Alle onderzoeken zijn besproken in een multidisciplinaire vergadering. Om ook uitzaaiingen in de lever uit te sluiten is er ook nog een Petscan gedaan’.

‘Op 11 juni 2012 ben ik met de voorbereidingen voor de operatie begonnen. Dit betekent 23 keer bestralen in 5 weken. In dezelfde periode kreeg ik ook vijf chemokuren. Drie dagen na de laatste bestraling kreeg ik heel veel pijn en ben ik met de ambulance naar de spoedeisende hulp gebracht. Ik heb toen veertien dagen in het ziekenhuis aan een morfinepomp gelegen. Na een periode om weer op krachten te komen ging ik voor de operatie naar ZGT. Daar legde dokter Kouwenhoven helder uit wat er ging gebeuren. Ik vond het bijzonder om te zien hoe hij –op de kop - exact uittekende wat er bij de operatie gaat gebeuren. Ik had haast het idee dat ik de operatie zelf zou kunnen uitvoeren, grapt de heer Nijhof. Nu moet ik wel bekennen dat ik mij vooraf ook goed had voorbereid. Dokter Kouwenhoven heeft me alles heel goed uitgelegd en uitstekend begeleid. Op 24 september 2012 ben ik geopereerd’.

‘Ik kijk zeker heel tevreden terug’ zegt de heer Nijhof. ‘Na de operatie ging het slikken vanwege het littekenweefsel steeds moeilijker. Ik ben toen doorverwezen naar de Maag-Darm-Lever specialist en inmiddels twaalf keer gedilateerd. Dat wil zeggen dat de keel/buismaag verbinding wordt opgerekt. Ik heb veel geluk met mijn vrouw die heel smeuïg kookt. Als je zoekt naar mogelijkheden dan zijn die er vaak ook. Momenteel gaat het heel goed met mij. Zelfs zo goed dat ik er soms niet eens meer bij stil sta. Dan vragen mensen: Hoe gaat het met je? En dan denk ik o, ja .. wat geweldig dat ik weer gewoon kan genieten’.