Radiologie

Bij een angiografie brengen we de bloedvaten in beeld met röntgenfoto’s en contrastmiddel. Zo kan de arts zien of er afwijkingen zijn, zoals vernauwingen (stenosen) of verwijdingen (aneurysma’s), en hoe ernstig deze zijn. Het contrastmiddel wordt tijdens het onderzoek ingespoten en verspreidt zich via de bloedstroom. Soms combineren we het onderzoek met een behandeling, zoals dotteren of het plaatsen van een stent.

Patiëntfolders

• Angiografie, dotterprocedure en/of stentplaatsing (PDF)

• Embolisatie van de vena testicularis (PDF)

• Embolisatie baarmoedermyoom (PDF)

• Inbrengen centraal infuus, PICC lijn (PDF

• Emboliseren van de vena ovarica (PDF)

• Afsluiten van bloedvaten: embolisatie (PDF)

• Afbeelding en/of behandeling van de shunt (PDF)

• Drainage van de galwegen (PDF)

• Inbrengen nierdrain (PDF)

• Nierdrain verzorgen (PDF)

• Inbrengen JJ-katheter via nierdrain (PDF)

• Plaatsen PEG-sonde onder doorlichting (PDF)

• Drainage van de galwegen (PDF)

• Wisselen nierdrain, poliklinisch (PDF)

• Scleroseren cyste (PDF)

Röntgengeleide (stereotactische) biopsie

Als eerdere onderzoeken onvoldoende duidelijkheid geven, kan een röntgengeleide biopsie nodig zijn. Met röntgenbeelden bepaalt de radioloog eerst de precieze plek van de afwijking. Daarna verwijdert de radioloog met een naald kleine stukjes weefsel. De patholoog onderzoekt het weefsel om een diagnose te stellen.

Biopsie bij Borstkliniek Oost-Nederland

Na een mammografie en echografie kan de radioloog besluiten een biopsie uit te voeren. De huid van de borst wordt eerst verdoofd. Daarna worden met een (holle) naald kleine stukjes weefsel weggehaald. Soms gebeurt dit op een andere dag met een stereotactische punctie.

Een CT-scan maakt gedetailleerde beelden van doorsneden van het lichaam. Je ligt op een tafel die door een ronde opening schuift. In de scanner draait een röntgenbuis om je heen en maakt driedimensionale beelden. Voor sommige onderzoeken krijg je vooraf contrastmiddel te drinken of tijdens het onderzoek via een infuus. Zo zijn organen en bloedvaten beter zichtbaar.

Patiëntfolders

• CT scan Algemeen (PDF)

• CT-scan met contrast (PDF)

• CT schedel kind (PDF)

• CT hart (PDF)

• CT-punctie (PDF)

• CT, Kind onder narcose (PDF)

• Punctie of Biopt 3D-CT nier (PDF)

• Behandeling goedaardige zwelling in de schildklier (PDF)

• CT scan Urografie (PDF)

Een Dexascan is een botdichtheidsmeting. Met een kleine hoeveelheid röntgenstraling meten we de dichtheid van het bot, meestal van de onderrug en de heup. Het onderzoek duurt ongeveer vijftien minuten.

Patiëntfolder

• Botmeting (Dexa) (PDF)

Bij een doorlichtingsonderzoek bekijkt de arts organen of gewrichten die in beweging zijn. Soms geeft een gewone foto onvoldoende informatie. Met doorlichting ziet de arts live beelden op een scherm. Om maag en darmen zichtbaar te maken, gebruiken we contrastmiddel. Dit slik je in of brengen we via de anus in, afhankelijk van het onderzoek.

Patiëntfolders

• Blaasfoto's kind (PDF)

• Caudografie (foto’s van het wervelkanaal) (PDF)

• Foto's van de endeldarm (defeacografie) (PDF)

• Foto's van fistelgang (Fistulografie (PDF)

• Flebografie (PDF)

• Onderzoek naar de doorgankelijkheid van eileiders (HSG) (PDF)

• Slikfoto's (foto's van de slokdarm en maag) (PDF)

• Foto's van de blaas (Mictiecystografie) (PDF)

• Opspuiten drain (PDF)

• Verwisselen nierdrain, poliklinisch (PDF)

Bij een echografie gebruiken we geluidsgolven om organen en weefsels in beeld te brengen. De laborant beweegt een transducer over je huid. Door verschillen in dichtheid verschijnen de organen op het scherm. We gebruiken contactgel op waterbasis om de geluidsgolven goed door te geven. De beelden worden beoordeeld door de radioloog.

Patiëntfolders

• Ascites of abcesdrainage onder echogeleiding (PDF)

• Echografie (PDF)

• Echografie abdomen (buik (PDF)

• Duplex buik- en beenvaten (PDF)

• Echografie nieren, blaas of onderbuik (PDF)

• Echografie, armen / benen (spieren & gewrichten) (PDF)

• Echografie, hoofd/hals (PDF)

• Echopunctie (PDF)

Een mammografie is een röntgenonderzoek van de borsten. Dit onderzoek gebruiken we onder andere om borstkanker op te sporen. Voor een scherpe foto wordt de borst kort stevig aangedrukt. Dit kan gevoelig zijn. Geef het aan als het aandrukken te pijnlijk wordt.

Patiëntenfolders

• Echopunctie mamma/oksel (PDF)

• Mammografie (PDF)

• Lokalisatie van de tumor bij borstkanker (d.m.v. Jodiumzaadje) (PDF)

• Lokalisatie van de tumor bij borstkanker (d.m.v. een draadje) (PDF)

• Lokalisatie van de tumor bij borstkanker (d.m.v. een marker) (PDF)

• Mirabel procedure (PDF)

• Stereotactische punctie (PDF)

Een MRI-scan maakt beelden met een sterke magneet en radiogolven en gebruikt geen röntgenstraling. Je ligt op een tafel die in een tunnel schuift. Op of onder het te onderzoeken lichaamsdeel plaatsen we een speciale spoel. MRI is pijnloos en zeer geschikt om weke delen, zoals spieren en hersenen, goed af te beelden. Tijdens het onderzoek hoor je veel geluid. Daarom krijg je een hoofdtelefoon op.

Patiëntenfolders

• MRI angiografie (PDF)

• MRI achtergrondinformatie (over de techniek en het apparaat) (PDF)

• MRI kind (PDF) (onder narcose) (PDF)

• MRI bovenbuik (MRCP) (PDF)

• MRI hoofd hals (PDF)

• MRI mammo (PDF)

• MRI carotiden hypofyse (PDF)

• MRI onderbuik (PDF)

• MRI, endometriose (PDF)

• MRI dunne darm (enterografie) (PDF)

• MRI, lever 4-fasen (PDF)

• MRI, mammo punctie (PDF)

• MRI, prostaat biopt (PDF)

• MRI, prostaat detectie (PDF)

• MRI, prostaat klieren skelet (PDF)

Bij een röntgenonderzoek maken we foto’s met röntgenstralen. Deze stralen voel je niet. Afhankelijk van het lichaamsdeel vraagt de laborant je om een bepaalde houding aan te nemen. Soms is het nodig dat je even je adem inhoudt. Meestal maken we beelden vanuit twee richtingen. De radioloog beoordeelt de beelden op afwijkingen.

Patiëntenfolders

• Buikoverzicht met markers (PDF)

• Doorlichting (PDF)

• Röntgenfoto's (PDF)

Ja, voor een onderzoek of behandeling op de afdeling radiologie heb je altijd een verwijzing nodig van je huisarts of medisch specialist.

Voor sommige onderzoeken is een voorbereiding nodig. Het kan zijn dat je nuchter moet zijn, met een volle blaas moet komen of contrastvloeistof moet drinken. De voorbereiding verschilt per onderzoek. Bij vragen kun je contact opnemen met de afdeling radiologie.

Ben je allergisch voor contrastmiddelen of twijfel je daarover, neem dan vooraf contact op met je behandelend arts of geef dit aan vóór het onderzoek. Er kan dan worden gekeken naar een andere onderzoeksmethode of naar maatregelen om het onderzoek veilig te laten verlopen.

Röntgenstraling kan schadelijk zijn. Bij zorgvuldig gebruik is de stralingsdosis van röntgenfoto’s niet gevaarlijk voor je.

We werken volgens het ALARA-principe (As Low As Reasonably Achievable). Dit betekent dat we alleen het minimaal aantal opnames maken dat nodig is, met een zo laag mogelijke stralingsdosis.

Een goede medische reden voor het onderzoek is altijd belangrijk.

Tijdens de zwangerschap zijn we extra voorzichtig, omdat een ongeboren kind gevoeliger is voor straling.

Ben je zwanger of denk je dat je zwanger bent, overleg dan met je arts. Samen bespreek je welk onderzoek het minst belastend is. Soms kan een onderzoek worden uitgesteld tot na de bevalling of tot duidelijk is of je zwanger bent.

Na het onderzoek beoordeelt de radioloog de beelden. De uitslag gaat naar de arts die het onderzoek heeft aangevraagd. Je ontvangt de officiële uitslag via je behandelend arts. Soms geeft de radioloog een voorlopige uitslag. We gaan altijd vertrouwelijk om met je medische gegevens.